سکوت زیباست

آنچنان آلودست

عشق غمناكم با بيم زوال

كه همه زندگيم ميلزرد

چون تو را مي نگرم

مثل اينست كه از پنجره ايي تك درختم را،سرشار از برگ،

در تب زرد خزان مي نگرم

مثل اينست كه تصويري را

روي جريانهاي مغشوش آب روان مي نگرم

سکوت تلخ مرا گریه های ریز ریز باران تلافی می کند

التماسی سرد وجودم را آتش می افکند

به حرمت فاصله ها آواز قلبم را به قاصدک ها می سپارم

چشمانم را می بندم، شاید خیال تو مهمانم شود

عجب!

خیالت به سراب ذهنم قدم نمی گذارد

شاید روزی برای همیشه تو را به فاصله ها بخشیدم

و همچون تو اشک باران را نادیده گرفتم

همچون تو صدای قلب ها را نشنیدم

تنها به جرم محبت؟؟

یه سلام بلند

سلام خوبه چه از ته دل باشه چه از اجبار- نمیدونم سلام را کی اختراع یا ابداع کرد ولی اگر همچین کلمه ای نبود شاید خیلی حرفها یه چیزی کم داشت  الان نمیدونم چه حسی دارم بد یا خوب . بذارید یه خورده حرف بزنم اونوقت شاید شمابفهمید من چمه  ماه رمضان من خیلی دوسش دارم ولی همیشه غصه می خورم که چرا مثل خرس توی این ماه همش خوابم  چرا سحریعد از نماز- دوتا نماز قضا میخونم و امونم نیست برم لالا. چرا لیاقت شب زنده داری و با اخلاص دعا کردن را ندارم شاید از تنبلی باشه نمیدونم ولی دوست دارم حداقل کمتر گناه کنم.میدونم خیلی از انسانها اونقدر با اخلاصند که هر چی میخوان توی این ماه از خدا می گیرند ولی من رمضون گذشته یه چیز با ارزش میخواستم ولی ...بی خیال  شاید اونقدر لیاقت نداشتم و همه دعاها هم که مستجاب نمیشه.

هفته دفاع مقدس شاید همه ما جونای این دوره زمونه اونقدر بی معرفت شدیم که همه اون رشادت ها را فراموش کردیم . این روزا که از تلویزیون بهشون نگاه می کنم می بینم چقدر چشماشون زلال و پاک بوده.شاید الان اگه صدتا مرد دور هم باشند ده تاشون صاف و ساده باشند و نگاهشون هرز نباشه نمیدونم شاید هم من اشتباه می کنم ولی بهشون حسودیم میشه چون یه آرمانی داشتند که پاک و مقدس بوده و چقدر زیباست برای یک هدف زیبا جنگیدن. میدونید پدر منم یه مجروح جنگه .همیشه فکر می کنم اگه بابام جنگ نمیرفت و مجروح نمی شد شاید من و خانوادم این همه مشکل نداشتیم یا یه خورده کمتر بود . هر چی خدا بخواد من راضیم به رضای او.

دلم براتون تنگ میشه هر وقت می بینم یه پیام جدید دارم کلی خوشحال می شم  پس تنهام نذارید

وقتی برگهای پاییز رو زیر پات له میکنی به یاد داشته باش که روزی نفس به تو هدیه میکردند

دو خط موازی هرگز به یکدیگر نمیرسند مگر این که یکی بشکند برای رسیدن به دیگری

عشق مهمان مودبی است که ورود خویش را با ضربان قلب اعلام می کند

آرزو ریشۀ حیات ماست . اگرچه این ریشه حیات ما را به تدریج می سوزاند . ولی همین ریشه مایۀ زندگی است .

خشكی چشم ها از قصاوت دلهاست
قصاوت دلها از زیادی گناهان
زیادی گناهان از آرزوهای طول و دراز
آرزوهای بلند از فراموشی مرگ است
و فراموشی مرگ از حب دنیاست
و حب دنیا سرچشمه همه گناهان است

درباره وبلاگ

فهرست اصلی

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

پیوندها

پشتیبانی